110 ؛ رجال ، علامه حلى ، 79 ؛ طبقات المفسرين ، داوودى ، 1 / 181 ؛ جامع الرواة ، 359 ؛ معجم رجال الحديث ، 8 / 113 ؛ تفسير فرات الكوفى ، 119 به بعد ؛ وفيات الاعيان ، 2 / 371 ؛ مفسران شيعة ، 62 ؛ التفسير و المفسرون ، 1 / 102 . تفسير ابو العالية رفيع ، اثر ابو العالية رفيع ( م 90 يا 93 ق ) فرزند مهران رياحى . بعضى نام او را زياد بن فيروز ياد كرده‌اند . وى ايرانى تبار و از هم‌پيمانان بنى رياح بود . و دو سال بعد از فوت رسول الله ( ص ) به مدينه مشرف شد . وى تفسير و تأويل قرآن كريم را از حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب ( ع ) و ابن عباس و عبد الله بن مسعود و ابىّ بن كعب فراگرفت و روايت مىكرد . بر اثر ذكاوت خارق العاده ، در علم تفسير تبحر زيادى يافت و اعجاب همگان را برانگيخت ابن عباس وى را بر روى كرسى قريش مىنشاند و خود زير دست او قرار مىگرفت و مىگفت : هكذا العلم يزيد الشريف شرفا و يجلس المملوك على الاسرة وى از پيروان مكتب حضرت امير المؤمنين ( ع ) در تفسير بود . منابع : اسد الغابة ، 2 / 235 ؛ تهذيب التهذيب ، 3 / 284 ؛ تذكرة الحفاظ ، 1 / 61 ؛ التفسير و المفسرون ، 1 / 92 ؛ سه مقاله در تاريخ تفسير ، 52 . تفسير ابو صالح ، اثر ابو صالح ( م 100 ق ) نام وى ميزان بصرى و مشهور به كنيه‌اش مىباشد و از ائمهء علم تفسير است . علم تفسير و تأويل قرآن كريم را از ابن عباس اخذ كرد و محمد بن سائب كلبى در تفسير خود روايات وى را در تفسير آيات قرآن نقل كرده است . او از ثقات روات شيعه و از اجلاء محدثين مىباشد . قسمتى از تفسير و احاديث وى در تفسير فرات كوفى و ساير تفاسير شيعى ضبط شده است . منابع : تأسيس الشيعة ، 325 ؛ تفسير فرات الكوفى ، 53 به بعد ؛ الكافئة فى ابطال توبة الخاطئة ، شيخ مفيد .